Het sociaal-cultureel perspectief wordt in dit artikel uiteengezet om de complexiteit van het leren van docenten beter te begrijpen. De auteur gaat er daarbij vanuit dat de dominante cognitieve benadering van het leren van docenten enkele beperkingen kent. Een beperking is bijvoorbeeld de sterke focus op het individu en de kennis van individuen die zich alleen in hun hoofden zou bevinden. De sociaal-cultureel benadering gaat er echter vanuit dat kennis iets is dat zich tussen personen ontwikkeld en daar ook uitgewisseld wordt. De auteur bespreekt in het artikel op welke manier ‘teacher knowledge', ‘teacher knowing', ‘teaching practices', en ‘teacher identity' geïnterpreteerd kunnen worden vanuit de sociaal-culturele benadering. Ook worden vragen zoals wat het leren van docenten is, en welke factoren het beïnvloeden beantwoord vanuit de sociaal-culturele benadering.